HD 2039 – żółty karzeł lub żółty podolbrzym, położony w gwiazdozbiorze Feniksa. Gwiazda ta jest oddalona od Ziemi o około 330 lat świetlnych i nie jest widoczna gołym okiem. W 2002 roku na orbicie HD 2039 odkryto planetę o masie co najmniej trzech mas Jowisza. Planeta ta, która otrzymała nazwę HD 2039 b, była setną odkrytą egzoplanetą.

Nazwa Oznaczenie HD 2039 pochodzi z katalogu Henry'ego Drapera. W odróżnieniu od widocznych gołym okiem gwiazd takich jak Syriusz, Procjon czy Aldebaran, HD 2039 nie ma nazwy potocznej.

Charakterystyka thumb|left|Gwiazdozbiór Feniksa, w którym znajduje się HD 2039 HD 2039 jest stabilną gwiazdą typu widmowego G, co oznacza, że świeci białym światłem, takim jak Słońce. Pod względem masy gwiazda jest niemal identyczna, natomiast jej promień jest mniej więcej o 20% większy od słonecznego. HD 2039 jest nieco gorętsza od Słońca, a jej temperatura efektywna wynosi 5947 K. HD 2039 ma wysoką metaliczność, 0,1 ± 0,16 [Fe/H], co zwróciło na nią uwagę astrofizyków.

Obserwowana wielkość gwiazdowa HD 2039 wynosi 8,99;