Niektóre przyczyny to służba wojskowa części utalentowanych muzyków, podejmowanie przez nich lepiej płatnej pracy w fabrykach, racjonowanie paliwa i opon podczas II wojny światowej, ograniczenie zysków agentów do 15%, co uczyniło bardziej opłacalną promocję małych grup, wreszcie – pojawienie się wschodzących gwiazd wokalnych, takich jak Frank Sinatra.
Goodman nadal nagrywał płyty i grał z małymi zespołami. Co jakiś czas składał nową grupę i występował na jazzowych festiwalach lub jechał w międzynarodową trasę. Grał aż do swej śmierci w Nowym Jorku w 1986. Pochowany jest na cmentarzu Long Ridge w Stamford w stanie Connecticut.
Dyskografia Wybrane płyty długogrające Benny Goodmana z lat 50., 60., 70. i 80.: 1949 – The Benny Goodman Session 1950 Let’s Hear the Melody Live at Carnegie Hall (1938) 2-płytowy album (23 utwory nagrane 1938.01.16, czas: 99'36") Session for Six (8 utworów nagranych 1947.04-1949.04) 1951.04.01 – The Benny Goodman Trio Plays 1951 – Goodman & Teagarden 1952.05.07 – Easy Does It 1952 – The Benny Goodman Trio (nagrano: 1947.11.07-17) 1953.10.07 – The Benny Goodman Touch 1953 – The Benny Goodman Band 1954 B.G. in Hi-Fi (20 utworów, 63'34") For the Fletcher Henderson Fund The New Benny Goodman Sextet 1955.08 The Benny Goodman Story, Vols.