Pod Pardubicami, we wsi Ráby, w zbudowanym w 1882 roku dawnym pałacyku myśliwskim „Piernikowa chatka” () mieści się muzeum pierników i bajek ().
W dokumencie "Piperatas Tortas Facientes", co oznacza w języku łacińskim "wykonawcy ciastek z pieprzem". Zapisane jest z 7 lutego 1293 roku w Świdnicy najstarsza znana wzmianka o wytwórcach ciastek z pieprzem w Polsce. Przepisy na pierniki były pilnie strzeżone i przekazywane ustnie z pokolenia na pokolenie. Pierwszy cech piernikarzy w Polsce (kichlarzy, od niem. Küchler) powstał w Krakowie. W Polsce w XVII wieku sprzedawano pierniki w aptekach jako skuteczny lek na wiele chorób. Był, podobnie jak w innych krajach, symbolem dobrobytu i wysokiego statusu społecznego. W XVII-wiecznym Toruniu wypiekano słynne katarzynki. Są to pierniczki w kształcie 6 połączonych ze sobą medalionów. Jakościowo porównywane ze znanymi w całej Europie (). W XIX wieku pojawił się również w polskich domach chłopskich. Podobno dawniej w skład wiana panny młodej wchodziła faska ciasta piernikowego i galaretowaty wywar mięsny na rosoły. Z 1938 roku pochodzi pierwsza znana wzmianka o piernikach szczecińskich (). Pokruszone pierniki wchodzą w skład tradycyjnego staropolskiego sosu szarego.
Substytuty piernika