thumb|Grób Antoniego Gluzińskiego na Starych Powązkach w Warszawie Antoni Władysław Gluzińskihttps://www.umb.edu.pl/photo/pliki/medyk/historia/18_pdfsam_MB_2010.2_net%20kopia.pdf (ur. 18 maja 1856 we Włocławku, zm. 10 kwietnia 1935 w Warszawie) – polski lekarz internista, patolog, klinicysta i nauczyciel.
Życiorys Urodził się 18 maja 1856 we Włocławku. Pochodził z rodziny o tradycjach lekarskich. Był synem Franciszka Macieja oraz bratem Zofii (jej synem był Lesław Węgrzynowski, także lekarz).
W 1880 ukończył studia na Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tam był asystentem w Katedrze Fizjologii, w 1885 habilitował się i wykładał patologię i terapię chorób wewnętrznych. Przez pewien czas pracował u boku prof. Kocha w Berlinie. Od 1890 pełnił funkcję profesora na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1893 objął tam Katedrę Patologii Ogólnej i Doświadczalnej. Był profesorem nadzwyczajnym patologii ogólnej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po stworzeniu Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Lwowskiego w 1897 objął tam posadę z poleceniem zorganizowania tamże kliniki. Był profesorem zwyczajnym chorób wewnętrznych na Uniwersytecie Lwowskim. Był prorektorem, a w latach 1905-1906 był rektorem Uniwersytetu Lwowskiego. Był posłem-wirylistą do Sejmu Krajowego Galicji, a w 1919 w Warszawie.