1 marca 1929 r. został dowódcą grupy lotniczej. 24 lutego 1931 r. dostał stopień kapitana. Od października 1931 r. do kwietnia 1934 r. studiował w estońskiej wyższej szkole wojennej, po czym powrócił do szkoły lotniczej, zostając szefem departamentu szkolenia lotniczego. Jednakże już 15 maja 1934 r. przeniesiono go do sztabu generalnego estońskich sił zbrojnych. 24 lutego 1938 r. został awansowany na majora. Od 1 marca 1939 r. uczył w szkole wojskowej jako tymczasowy wykładowca, a od 12 grudnia – pełny wykładowca. Po aneksji Estonii przez Sowietów w czerwcu 1940 r., nie został zwolniony z wojska, lecz przeszedł do sowieckiego XX Korpusu Strzeleckiego. Walczył w jego szeregach w początkowym okresie inwazji niemieckiej, po czym latem 1941 r. zdezerterował i powrócił do Estonii.