Jednakże przy uroczystych okazjach oraz w warunkach, które wymagają zachowania tajemnicy przed obcymi, posługują się oni językiem lomavren, stanowiącym pogadialekt ormiańskiego.
Lomavren będący niejako pośrednim etapem przejścia językowego grupy z wczesnego języka romskiego (patrz: język romski - historia) na ormiański, opiera się na zasadach gramatycznych tego ostatniego (np. odmiana przez 7 przypadków, brak rodzaju gramatycznego) oraz użyciu mieszanego: romskiego i ormiańskiego słownictwa. Wpływ ormiański jest też widoczny w fonetyce lomavren, który od pogadialektów właściwego języka romskiego różni się ponadto brakiem licznych europeizmów, nabytych podczas wędrówki reszty Romów na zachód.
Znajomość lomavren zanika jednak powoli. Dane dla roku 2004 podają, iż w Armenii potrafiło się nim wtedy posługiwać jedynie ok. 50 osób ze starszego pokolenia.
Zobacz też Doma Romowie Romungrzy
Bibliografia Georgij S. Demeter (red.), Nadežda G. Demeter, Nikolaj Bessonov, Vladimir Kutenkov, Istoria cygan : novyj vzgl'ad, Voronež, Izdatel'stvo-poligrafičeskaja firma "Voronež", 2000 Angus M. Fraser, Dzieje Cyganów, Warszawa, Państ. Instytut Wydawniczy, 2001 Ethnologue (en) The Linguist list (en)
Marushiakova, Elena and Vesselin Popov. 2016. Gypsies of Central Asia and Caucasus. London: Palgrave Macmillan.
Kategoria:Etnografia Armenii Kategoria:Grupy etniczne Kategoria:Grupy etniczne pokrewne Romom