The Boatman’s Call – dziesiąty album studyjny wydany przez zespół Nick Cave and the Bad Seeds. Został wydany w 1997 i wciąż pozostaje jednym z najlepiej ocenianych albumów stworzonych przez Nicka Cave'a.
Nastrój albumu jest nacechowany minimalizmem oraz mrocznością muzyki. Ten album zawiera, o wiele więcej skromnych piosenek wykonywanych przez Cave'a z towarzyszeniem tylko pianina lub kilku innych instrumentów. Jest to odejście od aranżacji zespołowych zawartych na poprzednich albumach. Wiele z tekstów odnosi się do osobistych przeżyć Cave'a, a w szczególności do byłych związków uczuciowych oraz tęsknot duchowych. Niektóre z nich wydają się być jasno skierowane do matki Luka – syna Cave'a, Viviane Carneiro („Where Do We Go Now But Nowhere?”) a inne do PJ Harvey, z którą Cave miał romans („West Country Girl”, „Black Hair” oraz „Green Eyes”).