Kodowanie polskich znaków – sposób zapisu liter charakterystycznych dla języka polskiego w systemach komputerowych.
W pierwszych latach komputeryzacji terminale obsługiwały jedynie litery języka łacińskiego (ASCII). Stosowanie polskich znaków było ograniczone technicznymi możliwościami urządzeń wejścia-wyjścia, potem również nieprzystosowaniem zagranicznego oprogramowania do języka polskiego. Z czasem pojawiły się Polskie Normy, były one jednak mało praktyczne, podobnie jak normy międzynarodowe. W konsekwencji w użyciu było wiele nieoficjalnych standardów. W XXI wieku problem można uznać za rozwiązany przez powszechne stosowanie standardu Unicode.
Kodowanie polskich liter ze znakami diakrytycznymi w różnych standardach: StandardĄĆĘŁŃÓŚŹŻąćęłńóśźż ISO-8859-2 (ISO Latin-2), 161198202163209211166172175177230234179241243182188191#A1#C6#CA#A3#D1#D3#A6#AC#AF#B1#E6#EA#B3#F1#F3#B6#BC#BF Windows-1250 (Windows CE)165198202163209211140143175185230234179241243156159191#A5#C6#CA#A3#D1#D3#8C#8F#AF#B9#E6#EA#B3#F1#F3#9C#9F#BF CP852 (DOS Latin II)164143168157227224151141189165134169136228162152171190#A4#8F#A8#9D#E3#E0#97#8D#BD#A5#86#A9#88#E4#A2#98#AB#BE Mac OS Central Europe132140162252193238229143251136141171184196151230144253#84#8C#A2#FC#C1#EE#E5#8F#FB#88#8D#AB#B8#C4#97#E6#90#FD