Cykl łączono również z poetyką dekadentyzmu, symbolizmu oraz parnasizmu.

Bohater cyklu Rozmyślania jako jeden z niewielu utworów Langego (pomimo pewnej formy traktatu filozoficznego) stanowi wyraz osobistych przeżyć autora. Mimo to bohater wierszy cyklu często przybiera postać uniwersalnego człowieka ("Duch pierworodny – czysty – jednolity"A. Lange, Rozmyślania, Warszawa 1979, str. 66), innym zaś razem dopuszcza się pewnych interkulturowych kreacji, min. na wzór Proteusza w wierszu wolnym XLVIII, a także Peer Gynta, Latającego Holendra czy Żyda Wiecznego Tułacza (III, XXXI oraz XLVI)F. Machalski, Orientalizm Antoniego Langego, Tarnopol 1937, str. 9, który poszukuje duchowych obszarów określanych jako Atlantydy czy Eldorado. Pod różnymi postaciami, najczęściej mitologicznymi, wyobrażany zostaje również stan szczęśliwości (spotkanie z Kirke i Eeją) czy cierpienia (Hamlet, Norwegia). W wierszach tych śmierć przedstawiona zostaje za pomocą symbolu Ponte dei Sospiri bądź Canal Grande, odzyskany Raj jako biała Grecja czy żelazna Roma a niebiańska kochanka (pewne zbieżności z koncepcją miłości w myśli Emanuela Swedenborga) jako Lilia czy Lilla z XII.