komendatariusz opactwa terytorialnego S. Genesio w Brescello Cristoforo Maroni; Kardynał z Isernii (18 grudnia 1389) – kardynał prezbiter S. Ciriaco; archiprezbiter bazyliki watykańskiej Antonio Caetani; Kardynał z Akwilei (27 lutego 1402) – kardynał prezbiter S. Cecilia Angelo d’Anna de Sommariva OSBCam; Kardynał z Lodi (17 grudnia 1384) – kardynał prezbiter S. Pudenziana Rinaldo Brancaccio (17 grudnia 1384) – kardynał diakon Ss. Vito e Modesto Landolfo Maramaldo; Kardynał z Bari (21 grudnia 1381/18 grudnia 1389Maramaldo został wpierw mianowany 21 grudnia 1381 przez Urbana VI, który później pozbawił go godności kardynalskiej. Zrehabilitował go Bonifacy IX w 1389. Jak wszystko wskazuje, jego miejsce w porządku starszeństwa było liczone od rehabilitacji w 1389, a nie od pierwotnej nominacji (Souchon, vol. 2, s. 51 przyp. 1).) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano
Wszyscy elektorzy byli Włochami. Pięciu z nich mianował Urban VI, czterech Bonifacy IX.
Kamerlingiem Świętego Kościoła Rzymskiego był wówczas Corrado Caraccioli, biskup MiletoSouchon, vol. 2, s. 278-279 nr 226; Eubel, s. 341..