Kazimierz Tomasz Makarczyk (ur. 1 stycznia 1901 w Warszawie, zm. 27 maja 1972 w Łodzi) –polski szachista, trener szachowy, naczyciel akademicki, złoty medalista drużynowy olimpiady szachowej 1930, rekordzista Polski w grze jednoczesnej na 55 szachownicach z 1950, mistrz międzynarodowy w szachach. Uczestnik bitwy warszawskiej i powstania warszawskiego.
Życiorys Syn Michała i Zofii Augusty z domu Rodkiewicz. Pomimo że urodził się w Warszawie młodzieńcze lata życia spędził w Petersburgu, gdzie w wieku 15 lat zapoznał się z szachami. Wkrótce po maturze został przydzielony do Sekcji Organizacji, Departamentu I Ministerstwa Spraw Wojskowych, a 1 września 1919 r. został mianowany na stopień kaprala. W 1920 r. był – jako ochotnik – uczestnikiem Bitwy Warszawskiej. W latach 1919–1922 – z przerwą na służbę wojskową (w stopniu kaprala) podczas wojny polsko-sowieckiej, w oddziale zamkowym Komendy Miasta – studiował na Wydziale Prawa UW. Uczestniczył w seminariach prof. Ludwika Krzywickiego i Leona Petrażyckiego, u którego przygotowywał pracę dyplomową z prawa karnego pt. Prawo i obowiązki laików. Ze względów życiowych zmuszony został do przerwania studiów na kilka lat, a po śmierci profesora Leona Petrażyckiego nie wrócił już na Wydział Prawa, podejmując studia na Wydziale Filozoficznym UW, które ukończył pod kierunkiem prof.