Mieczysława Przybylska-Łuczyńska, właśc. Mieczysława Kozer-Łuczyńska z domu Przybylska (ur. w 1907 w Puszczy Mariańskiej, zm. 27 grudnia 1972 w Warszawie) – polska pisarka, autorka powieści Młoty nad kowadłem i innych powieści i opowiadań z życia wyższych sfer, które w latach międzywojennych cieszyły się dużą popularnością.
Życiorys mały|319x319px|Grób Mieczysławy Przybylskiej-Łuczyńskiej na cmentarzu Bródnowskim Urodziła się w 1907 w Puszczy Mariańskiej w zamożnej rodzinie Przybylskich. Lata młodości spędziła w Mszczonowie. Przez jakiś czas pracowała na poczcie, tutaj powstały jej pierwsze opowiadania i romanse. Korzystając z powodzenia, przeniosła się do Warszawy, gdzie wyszła za mąż. Utrzymywała bliskie znajomości z wysoko postawionymi osobistościami politycznymi, wojskowymi i gospodarczymi. Okupacyjne i powojenne losy pisarki nie są znane. Wiadomo tylko, że zmarła 27 grudnia 1972 w Warszawie i tam została pochowana na cmentarzu Bródnowskim (kw. 71F-II-18)Jan Kieniewicz (red.), Cmentarz Bródnowski, Biblioteka Publiczna w Dzielnicy Targówek m. st. Warszawy, Warszawa 2007..