1.: Francesco Moricotti; Kardynał z PizyOd XIV do XVI wieku (a sporadycznie nawet i jeszcze później) rozpowszechniony był zwyczaj nazywania kardynałów (nawet w oficjalnych dokumentach) nie według ich imion i nazwisk, lecz według pseudonimów nawiązujących najczęściej do miejsca pochodzenia, diecezji lub kościoła tytularnego danego kardynała. (nominacja kardynalska: 18 września 1378) – kardynał biskup Palestriny; wicekanclerz Świętego Kościoła Rzymskiego; protektor Zakonu Krzyżackiego Andrea Bontempi Martini; Kardynał z Perugii (18 września 1378) – kardynał prezbiter Ss. Marcellino e Pietro; protoprezbiter Świętego Kolegium Kardynałów; administrator diecezji Perugii; legat apostolski w Marchii Ankońskiej Poncello Orsini (18 września 1378) – kardynał prezbiter S. Clemente Stefano Palosio; Kardynał z Todi (17 grudnia 1384) – kardynał prezbiter S. Marcello; archiprezbiter bazyliki liberiańskiej; administrator diecezji Todi Angelo Acciaioli; Kardynał z Florencji (17 grudnia 1384) – kardynał prezbiter S. Lorenzo in Damaso Francesco Carbone OCist; Kardynał z Monopoli (17 grudnia 1384) – kardynał prezbiter S. Susanna; penitencjariusz większy Pietro Tomacelli; Kardynał z Neapolu (21 grudnia 1381) – kardynał prezbiter S.