W latach 1951–1955 wzniesiono gmach główny SGPiS według projektu Jana Witkiewicza Koszczyca z 1924 zmodyfikowanego przez Stefana Putowskiego. Styl architektoniczny wszystkich trzech budynków składających się na główny kampus uczelni (gmach główny, budynek „A” i budynek Biblioteki) określany jest jako art déco, umiarkowany modernizm lub połączenie klasycyzmu i narodowego historyzmu z funkcjonalizmem. W latach 50. zbudowano także trzy domy studenckie: żeński przy al. Niepodległości 147/149 dla ok. 870 osób (obecnie DS „Sabinki”) żeński przy ul. Madalińskiego 31/33 dla ok. 220 osób (obecnie DS „Grosik”) męski przy ul. Madalińskiego 6/8 dla ok. 340 osób (późniejszy DS „Hermes”, obecnie budynek administracyjny „M”)
Pozostali studenci-mężczyźni (ok. 400 osób) byli kwaterowani na osiedlu „Przyjaźń”, na Jelonkach.
W 1973 pozyskano budynek szkolny przy ul. Wiśniowej, a pod koniec lat 70. wybudowano stołówkę i klub studencki „Park”.
W maju 1991 uczelni przywrócono tradycyjną nazwę Szkoła Główna Handlowa w WarszawieUstawa z dnia 5 kwietnia 1991 r. o zmianie nazw niektórych szkół wyższych ()..