Umożliwiło mu to wprowadzenie do rodziny, swojego szwagra Paula Castellanę, którego uczynił kapitanem.
Anastasia bezkompromisowo prowadził rodzinę, szczycąc się bezwzględnością i okrucieństwem. Przemoc była narzędziem, które lubił najbardziej i najczęściej je wykorzystywał. Metoda ta coraz mniej jednak podobała się pozostałym szefom Komisji. Szczególnie, iż działania Anastasii coraz częściej skupiały uwagę mediów oraz służb rządowych. Pozostali szefowie czuli się więc zagrożeni i po kilku latach doszło do porozumienia, które miało na celu wyeliminowanie Anastasii. Luciano, Lansky oraz Frank Costello potrzebowali jednak kogoś zaufanego, kto będzie w stanie doprowadzić sprawę do końca. Z pomocą przyszedł im Gambino, który również dostrzegał zagrożenie ze strony swojego szefa. Gambino przekazał wyrok śmierci Joe`emu Profaciemu, który miał zająć się organizacją. 25 października 1957 roku Anastasia został zastrzelony na krześle u fryzjera w Park Sheraton Hotel. Prawdopodobnie zamachu dokonała ekipa Josepha Galli. Po tych wydarzeniach, Gambino został nowym szefem organizacji, którą przemianowano na rodzinę Gambino.