Eugeniusz Florkowski (ur. 9 maja 1902 w Zawadzie Lanckorońskiej, zm. 20 lutego 1989 w Zakopanem) – polski duchowny katolicki, infułat, profesor, doktor habilitowany teologii. Długoletni rektor Wyższego Seminarium Duchownego Archidiecezji Krakowskiej. Pierwszy dziekan Papieskiego Wydziału Teologicznego w Krakowie – obecnie Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie.
Życiorys Rodzice Antoni i Maria Jarosz byli właścicielami posiadłości ziemskiej, w 1913 zakupili nowy majątek w Wesołowie. Egzamin dojrzałości zdał w I Gimnazjum w Tarnowie w 1921 rozpoczynając studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. 19 września 1925 w królewskiej katedrze na Wawelu otrzymał święcenia kapłańskie z rąk księcia kardynała Adama Stefana Sapiehy. W latach 1925–1927 studiował w Rzymie w 1927 uzyskując doktorat pisany pod kierunkiem profesora Reginalda Garrigou-Lagrange’a pt: De augmento habituum secundum principia S. Thomae Aquinatis. Po powrocie do kraju przez rok był w parafii w Rabie Wyżnej. W latach 1928-1931 pracował w Parafii Najświętszego Salwatora na Zwierzyńcu w Krakowie. W 1931 po nostryfikacji doktoratu został mianowany prefektem w Seminarium Duchownym i funkcję tę pełnił aż do wybuchu II wojny światowej.