Synagoga w Gnieźnie – synagoga, ktróra znajdowala się w Gnieźnie, zbudowana w 1582 roku, piewotnie drewniana, zniszczona w pożarze w 1613 roku, po czym ponownie odbudowana w tej samej formie. Po pożarze Gniezna w 1819 roku, który spowodował rozległe zmiany w budownictwie miasta, Żydzi musieli wybudować nową murowaną świątynię, która została zniszczona podczas II wojny światowej. Na jej miejscu wzniesiono blok mieszkalny.
Historia mały|240px|lewo|Pocztówka z Gniezna przełomu XIX i XX w. przedstawiająca ówczesną Hornstrasse (później- ul. Mieczysława, czyli Mieszka I) z widokiem na synagogę tradycji reformowanej. Wydana w Lipsku
W 1582 roku rabin Eliezer Aszkenazy poświęcił nową synagogę. Po wojnie polsko-szwedzkiej odbudowano synagogę dopiero w 1680 roku, dzięki przywilejom nadanym przez Jana Kazimierza.
W 1846 roku wzniesiono nową, murowaną synagogę tradycji reformowanej przy zbiegu ulicy Mieszka I i Bolesława Chrobrego. Inicjatorem jej budowy był Moritz Russak i jego współpracownicy. Budowa bożnicy była ostro krytykowana i zwalczana przez żydów ortodoksyjnych, ze względu na wysokie koszty oraz z obawy przed niezbyt skrupulatnym przestrzeganiem starych obrządków religijnych.