Powstanie warszawskie 1 sierpnia 1944 w chwili wybuchu godziny „W” przenosił meldunek z Komendy Chorągwi przy ul. Barskiej 5, do Kwatery Głównej Szarych Szeregów przy ul. Wilczej 44. 3. dnia powstania warszawskiego został schwytany przez żołnierzy niemieckich i przeniesiony do siedziby gestapo przy Alei Szucha. Tam został przebrany przez współwięźniów za dziewczynkę i ukryty wśród kobiet, co pozwoliło mu uniknąć rozstrzelania. 5 sierpnia 1944 uciekł Niemcom i od tego czasu ukrywał się w ruinach zniszczonej kamienicy przy ul. Marszałkowskiej 35. 18 sierpnia przedarł się na ul. Wilczą 41, gdzie działała Harcerska Poczta Polowa. Został przydzielony do hufca Zawiszaków „Ziemie Zachodnie” (stanica przy ul. Hożej 13), który obsługiwał Oddział Poczty Polowej Śródmieście Południowe na ul. Wilczej. Służył nie tylko jako powstańczy listonosz, lecz również wykonywał zadania łącznika, zwiadowcy, zaopatrzeniowca a czasami nawet sapera i strażaka.
W czasie kapitulacji oddziałów powstańczych, 3 października 1944 trafił do obozu w Pruszkowie, a następnie do transportu, z którego zbiegł w rejonie Częstochowy.