Oblężenie Galway – oblężenie, które miało miejsce w okresie od sierpnia 1651 r. do maja 1652 r. w trakcie kampanii Cromwella w Irlandii (1649–1653). Galway, portowe miasto w zachodniej Irlandii było ostatnim miastem kontrolowanym przez siły konfederackie. Upadek miasta zakończył opór Irlandczyków przeciwko siłom angielskim.
Armią parlamentarną dowodził Charles Coote, osadnik angielski, który w trakcie wojny Konfederackiej w Irlandii stał na czele sił angielskich w Ulsterze. Garnizonem irlandzkim w Galway dowodził Thomas Preston, a jego siły były składanką różnorodnych oddziałów, które wymknęły się ze zdobytego przez Anglików miasta Waterford.
Galway chronione było silnym bastionem umocnień. Atak na miasto utrudniony był dodatkowo na skutek obsadzonych przedmieść Galway Bay, Lough Corrib i Lough Atallia. Jedynie tylko niewielki obszar na północ od miasta umożliwiał napastnikom frontalny atak na silnie bronione przez artylerię stanowiska.