MacCuill, właśc. Eathur MacCuill – mityczny król Irlandii z braćmi MacCechtem i MacGreinem w latach 1046-1016 p.n.e. Syn Cermada z ludu Tuatha Dé Danann, syna Eochaida Praojca, zwanego Dagdą, mitycznego króla Irlandii.
Imię MacCuill pochodziło od jego boga Colla (leszczyna) i oznacza „syn Colla”. Wraz z braćmi zabił Luga Długorękiego, mszcząc się w ten sposób za śmierć ojca. Trzej bracia zostali potem wspólnie królami Irlandii, dzieląc się między sobą krajem. Wspólnie poślubili córki Fiachy mac Delbaith, poprzednika na tronie irlandzkim. Jego żoną była Banba. Według różnych źródeł ich panowanie trwało 29 lub 30 lat. Byli oni ostatnimi królami z ludu Tuatha Dé Danann przed nadejściem Milezjan.
W czasie trzydziestego roku panowania MacCuilla i jego braci flota synów Mileda (Mila) przybiła na południowym zachodzie Irlandii. Przypłynęli z południa, z Hiszpanii, celem dokonania inwazji wyspy. Z tego powodu doszło do bitwy pod Sliabh Mis z nimi w trzecim dniu po zejściu najeźdźców na ląd. Pierwsze starcie nie doprowadziło do rozstrzygnięcia. W tej bitwie poległa Scota, córka Faraona, żona Mila;