USS Bainbridge (DLGN-25/CGN-25) – jedyny w swoim typie amerykański okręt rakietowy o napędzie atomowym, który wszedł do służby w 1962. Okręt był początkowo klasyfikowany jako niszczyciel rakietowy-lider (określany też jako wielka fregata rakietowa), o oznaczeniu DLGN-25. Od 1975, po reformie klasyfikacji okrętów, klasyfikowany jako krążownik rakietowy, z oznaczeniem CGN-25. Był to najmniejszy w historii okręt nawodny wyposażony w napęd atomowy. To 4. jednostka w historii US Navy nosząca imię „Bainbridge” nadane na cześć komandora Williama Bainbridge'a, który był jednym z dowódców fregaty USS „Constitution”.
Historia Na początku lat 50. w Stanach Zjednoczonych powstała koncepcja grupy uderzeniowej, której trzonem miał być lotniskowiec z napędem atomowym. Zgodnie z założeniami planu okręty eskorty, aby lepiej współdziałać z lotniskowcem, także miały mieć napęd atomowy. Pierwszym okrętem tego typu był krążownik rakietowy USS „Long Beach” (CGN-9), którego budowa rozpoczęła się w grudniu 1957. Potrzeba posiadania mniejszych jednostek eskortowych z napędem atomowych, klasyfikowanych wtedy w USA jako fregaty rakietowe lub niszczyciele-lidery (Destroyer Leader), doprowadziła do opracowania dwóch jednostek, które opracowano na podstawie dwóch typów fregat rakietowych z napędem konwencjonalnym.