Turystyka i taternictwo Na Czarny Szczyt nie prowadzą żadne szlaki turystyczne. Dla taterników szczyt jest osiągalny wieloma drogami o różnych stopniach trudności. W masywie występują zazwyczaj lite skały. Najwięcej dróg poprowadzono w południowo-wschodniej i południowej ścianie od strony Doliny Dzikiej.
Z wierzchołka Czarnego Szczytu rozciąga się ciekawy widok, który jest jednak częściowo ograniczony w niektórych kierunkach.
Najdogodniejsze drogi taternickie prowadzą na szczyt: z Przełęczy Stolarczyka, z obejściem Papirusowych Turni, z Czarnego Bańdziocha przez Papirusową Przełączkę, z Czarnego Przechodu, z obejściem grani po stronie Doliny Czarnej Jaworowej, z Doliny Jastrzębiej od północnego wschodu przez dolną część Danielowego Muru, z Doliny Dzikiej od wschodu przez Jakubową Ławkę.
Historia i nazewnictwo Masyw Czarnego Szczytu był odwiedzany przez myśliwych i poszukiwaczy złota już w XVIII wieku, a może także wcześniej. Nie ma dokładnych danych na temat pierwszych wejść na wierzchołek. Przed pierwszymi turystami mogli na nim być także kartografowie w drugiej połowie XIX wieku. Około 1850 r. zginął tutaj strzelec Szymcio z Jaworzyny, który miał zostać strącony w przepaść przez kozicę. W 1903 r.