Ekspedycja zidentyfikowała trzy ogromne rzeki zlewające się w dorzecze Missouri i nazwała je na cześć kluczowych decydentów politycznych tamtej epoki: rzekę Jefferson dla urzędującego prezydenta, rzekę Madison dla Sekretarza Stanu Jamesa Madisona, oraz rzekę Gallatin od nazwiska ówczesnego Sekretarza Skarbu, Alberta Gallatina, od którego później cała dolina i hrabstwo wzięły swą nazwę.
Opisy tych nieskażonych wód i obfitych lasów, które trafiły na biurka w Waszyngtonie, szybko rozpaliły wyobraźnię zupełnie innego rodzaju pionierów – traperów i łowców nagród. W latach od 1810 do 1840 roku region przeżywał intensywną, krwawą eksploatację w ramach handlu futrami. Priorytetowym zasobem stały się skóry lokalnych bobrów, na które popyt w miastach wschodniego wybrzeża i w Europie wydawał się nieograniczony. Tacy legendarni "ludzie gór" (mountain men) jak Jim Bridger przemierzali te tereny, wytyczając ścieżki na podstawie dawnych tras zwierząt i Indian. Jednakże wraz ze wzrostem liczby poszukiwaczy futer, "neutralny grunt" przerodził się w krwawą arenę.