Nastąpiła wówczas kolejna kilkumiesięczna przerwa w tworzeniu Pana Tadeusza, spowodowana chorobą poety, opieką nad Stefanem Garczyńskim oraz podróżami. 13 listopada tego samego roku informował w liście, że dokończył pieśń piątą, a od tamtego momentu prace nad epopeją trwały już bez dłuższych przerw: Mickiewicz napisał wówczas w ciągu trzech miesięcy siedem kolejnych ksiąg. Zakończenie twórczej pracy ogłosił 13 lutego 1834 roku. RękopisRękopis dzieła, sprzedany w 1871 Stanisławowi Tarnowskiemu przez syna Adama Mickiewicza, Władysława znalazł się w lwowskim „Ossolineum” w charakterze depozytu zdeponowany tam w 1939 przez Artura Tarnowskiego, spadkobiercę Zdzisława Tarnowskiego, trafił po wojnie do wrocławskiego Ossolineum i tu – wciąż jako depozyt – przechowywany był do 1999. Wówczas, z inicjatywy dyrektora Ossolineum, Adolfa Juzwenki i prezydenta Wrocławia, miasto zakupiło manuskrypt za 200 tys. dolarów na własność i przekazało go do Ossolineum na stałe. Na rok 2013 planowane jest otwarcie w jednej z kamienic wrocławskiego Rynku specjalnie zaadaptowanego Muzeum „Pana Tadeusza”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pan Tadeusz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.