Przed wybuchem i podczas I wojny światowej sprzyjał poczynaniom tzw. stronnictw niepodległościowych oraz wspierał ruch zarzewiacki.
Na przełomie stuleci jego nakład wynosił 6 tysięcy egzemplarzy, a w 1909 już 11 000, zaś w 1913 – 14 000 (w tym 10 000 prenumeratorów). Od 1909 miał dwa wydania poranne i popołudniowe. Od 1908 dział polityczny prowadził Jan Dąbski, kulturalno-literacki Adam Zagórski, a potem Jan Kasprowicz, historyczny Franciszek Jaworski zaś rozmaitości Bohdan Janusz. Dziennik cieszył się dobrą opinią, był sprawnie redagowany, dbał o aktualność w dziedzinie polityki, zagadnień społecznych i kulturalnych. Z pismem współpracowały osobistości życia kulturalnego i społecznego owych czasów, jak Iwan Franko, Jan Kasprowicz, Bolesław Limanowski, Eliza Orzeszkowa, Władysław Orkan, Henryk Rewakowicz, Aleksander Medyński, Feliks Młynarski, Zygmunt Fryling, Władysław Bazylewski, Władysław Wąsowicz. Dziennik wydawał również dodatki „Tydzień” (1893-1906, red. Bolesław Wysłouch), „Na ziemi naszej” (1906-1912, red.Bolesław Wysłouch i Franciszek Jaworski) i "Głos Kobiet" (1911-1914, red. Maria Dulębianka). Pismo adresowane było głównie do inteligencji zarówno wiejskiej jak i miejskiej.