thumb|240px|Nagrobek Bolesława Wysłoucha Bolesław Ignacy Wysłouch (ur. 22 listopada 1855 w majątku Socha, zm. 13 września 1937 we Lwowie) – polski współorganizator ruchu ludowego w Galicji i publicysta, senator I kadencji w II Rzeczypospolitej, socjalista, wolnomularz we Lwowie w okresie zaborówLeon Chajn: Polskie wolnomularstwo 1920–1938, Warszawa 1984, s. 100..
Życiorys Pochodził ze szlacheckiego rodu Wysłouchów z Polesia. Ukończył szkołę średnią we WłocławkuJerzy Myśliński: Wysłouchowie – twórcy prasy ludowej, „Kwartalnik historii prasy polskiej” t. 30, z. 3–4, s. 145–152., a następnie studia w Instytucie Technologicznym w Petersburgu (1879), uzyskując tytuł inżyniera chemika. Był członkiem kółek studenckich, gdzie zapoznał się z ideałami narodnictwa, Należał do miejscowej polskiej Gminy Socjalistycznej. Jako inżynier chemik pracował w Płocku w latach 1879–1880. Kontaktował się ze środowiskiem socjalistów warszawskich, związanych z Ludem Polskim Bolesława Limanowskiego. Aresztowano go podczas zebrania robotniczego 10 marca 1880 i w trybie administracyjnym skazano na 3 lata więzienia. Karę odsiadywał w Cytadeli Warszawskiej, a następnie w Twierdzy ModlinBolesław Wysłouch. Ludowiec o szlacheckiej proweniencji, Interia Historia, 29 października 2018..