thumb|Strona tytułowa jego dzieła wydanego w Lejdzie (1742) Antonio Maria Valsalva (ur. 17 czerwca 1666 w Imoli we Włoszech, zm. 2 lutego 1723 w Bolonii) – włoski lekarz i anatom.
Życiorys Urodził się w zamożnej rodzinie złotnika Pompea Piniego. We wczesnych latach był kształcony przez jezuitów w zakresie nauk humanistycznych, matematyki i nauk przyrodniczych, co wzbudziło jego późniejsze zainteresowanie morfologią zwierząt i entomologią. Następnie przeniósł się do Bolonii, gdzie studiował między innymi u znanego anatoma Marcella Malpighiego. W 1687 Valsalva został doktorem medycyny i filozofii, broniąc rozprawy Sulla superiorità delle dottrine sperimentali.
Od 1697 był profesorem uniwersytetu w Bolonii. Był pionierem nauk o słuchu. Przeprowadził i opisał ponad tysiąc badań sekcyjnych w swoim najsłynniejszym dziele De aure humana tractatus, które ukazało się w 1704 w Bolonii, a kolejne wydania ukazały się w holenderskich i włoskich miastach uniwersyteckich. Ta niezwykła książka, która stała się standardem w tej dziedzinie na ponad sto lat, zawiera jego anatomiczne, fizjologiczne i patologiczne obserwacje ucha. Opisał w niej i zobrazował błonę bębenkową, a nawet najmniejsze mięśnie i nerwy ucha, dzieląc ucho na część wewnętrzną, środkową i zewnętrzną.