Jest to wersja przeznaczona do pomiarów telemetrycznych w czasie prób pocisków rakietowych. U-2CT – dwumiejscowa wersja treningowa USAF. Powstały dwa takie samoloty przerobione z jednego U-2C w 1973 i jednego U-2D w 1975. U-2E – modernizacja 18 należących do CIA U-2A i U-2B identyczna z U-2D. U-2R – jednomiejscowe rozwinięcie U-2A dla USAF i CIA z 28 sierpnia 1967. Samoloty należące do USAF i stacjonujące w Europie otrzymały na prośbę sojuszników mniej „szpiegowskie” oznaczenie TR-1A (od ang. Tactical Reconnaissance – „rozpoznanie taktyczne”) jednak po 1989 roku wrócono do oznaczenia U-2R. ER-2 – wersja U-2R dla NASA pozbawiona urządzeń wojskowych, wykorzystywana m.in. do badań geologicznych . TR-1B – dwumiejscowa wersja treningowa TR-1. Po 1989 przemianowana na TU-2R. U-2S – modernizacja U-2R polegająca na wymianie silnika na General Electric F118-GE-101 o ciągu 84,5 kN oraz unowocześnieniu urządzeń elektronicznych. Wersję oblatano 23 maja 1989. TU-2S – dwumiejscowa wersja treningowa U-2S.
Zobacz też Strefa 51 Martin/General Dynamics RB-57F Canberra
Przypisy
Kategoria:Amerykańskie samoloty rozpoznawcze po 1945 U-2 Kategoria:Samoloty z napędem odrzutowym