Według legendy wykreowanej przez niektórych historyków w okresie PRL-u, został rozpoznany przez Tadeusza Malinowskiego oraz Czesława Tymińskiego i bestialsko zamordowany przez syna Władysława Żwańskiego, porucznika Zbigniewa Żwańskiego pseudonim Noc.
Odznaczenia Krzyż Walecznych (dwukrotnie)po raz drugi 29 sierpnia 1948 Order Sławy II stopnia Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Srebrny Medal „Zasłużonym na Polu Chwały” Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk.
Przypisy
Bibliografia
Tadeusz Zybała, Polegli w służbie i obronie Polski Ludowej (1944-1952): wybrane sylwetki, Warszawa 1989. Księga pamięci poległych funkcjonariuszy SB, MO i ORMO red. Kazimierz Chociszewski, Warszawa 1971.
Kategoria:Funkcjonariusze stalinowskiego aparatu represji w Polsce (1944–1956) Kategoria:Ludzie urodzeni w Białymstoku Kategoria:Ludzie związani z Legionowem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk Kategoria:Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Kategoria:Odznaczeni Orderem