Hyazinth Graf Strachwitz, właściwie Hyazinth Graf Strachwitz von Groß-Zauche und Camminetz, zwany Pancernym Hrabią (ur. 30 lipca 1893 w Groß Stein, zm. 24 kwietnia 1968 w Trostbergu) – niemiecki arystokrata, wojskowy i bojówkarz, hrabia, generał porucznik rezerwy, SS-Standartenführer, oficer wojsk pancernych, dowódca Pułku Pancernego Großdeutschland. Weteran I i II wojny światowej, rewolucji listopadowej i powstań śląskich.
Życie i kariera Ukończył szkołę wojenną w Berlinie i w 1912 został przydzielony do pułku gwardii jako oficer. Już na początku I wojny światowej jako młody oficer został wzięty do niewoli i spędził w niej czas do końca wojny. Po jej zakończeniu czynnie uczestniczył w formowaniu niemieckich oddziałów zbrojnych na Górnym Śląsku, w republikańskiej Rzeszy Niemieckiej, będąc aktywistą Freikorps. W III powstaniu śląskim był dowódcą batalionu i walczył w okolicach góry Św. Anny. Według Zyty Zarzyckiej z tego okresu miał pochodzić zarzut zabójstwa jeńców polskich wziętych do niewoli pod Górą św. Anny. Ofiary z rozkazu hrabiego miano wrzucić żywcem do nieczynnej studni w kamienieckim zamkuZyta Zarzycka, Uwagi o zbrodniach niemieckiego Selbstschutzu w III powstaniu śląskim, „Studia Śląskie” 1981, t. 39, s. 309.