Jerzy Zapadko, Jerzy Zapadko-Mirski, ps. Mirski, Kornik, Dzik, Sułkowski (ur. 18 marca 1924 w Warszawie, zm. 23 kwietnia 1998 w Waszyngtonie) – podporucznik, żołnierz Armii Krajowej, ostatni dowódca batalionu „Parasol” w czasie powstania warszawskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari. Ekonomista, dyrektor w Banku Światowym.
Życiorys Ukończył szkołę powszechną nr 194 przy ul. Leszno, zaś w 1939 – Gimnazjum im. Lelewela. Zdał maturę w Liceum Administracyjno-Handlowym im. Roesslerów. W 1938 wstąpił do harcerstwa. Od 1940 w Szarych Szeregach. Był dowódcą hufca „Południe” – Sad 100 („Bravi”) wchodzącego w skład „Agatu”, późniejszego „Parasola”.
Podczas okupacji niemieckiej działał w polskim podziemiu zbrojnym i uczestniczył w jego akcjach, brał udział w m.in.: Akcji pod Arsenałem, akcji wysadzenia mostu pod Czarnocinem, wysadzenia pociągu Wehrmachtu pod Śródborowem (30 czerwca 1943) i akcji Wilanów. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty „Agricola”. W powstaniu warszawskim dowodził obroną placówek przy ul. Solec, Ludnej i Okrąg na Czerniakowie. Od 14 września 1944 był ostatnim dowódcą batalionu „Parasol”. Został odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy i dwukrotnie Krzyżem Walecznych.