Herb Bierunia – jeden z symboli miasta Bieruń w postaci herbu.
Wygląd i symbolika Herb przedstawia w błękitnym polu herbowym czarnego jelenia w skoku, skierowanego w (heraldycznie) lewą stronę, na złotej murawie, przypominającej dwa pagórki. W pobliżu tylnych kopyt zwierzęcia wyrasta mała złota kępa trawy. Na złotych rogach jelenia spoczywa biały ptak – łabędź albo czapla, także skierowany w lewo, z podniesionymi skrzydłami, wygiętą szyją i dziobem skierowanym w dół.
Herb należy do grupy herbów topograficznych, czyli takich, w których motyw herbowy nawiązuje do położenia miasta i cech jego okolicy.
Historia Motyw herbowy wywodzi się z dawnych pieczęci miejskich. Najstarsza z nich odciśnięta jest na dokumencie z 1587 r., jednakże kształt liter użytych w opisie pieczęci (minuskuła gotycka) świadczy o tym, że pieczęć jest co najmniej o 100 lat starsza. Motyw herbowy był identyczny jak w obecnym herbie: biegnący jeleń z siedzącym na jego rogach ptakiem z uniesionymi skrzydłami. Ten sam motyw znajduje się na pieczęciach XIX-wiecznych. W pieczęci z 1842 r. natomiast zagubione zostały proporcje – ptak był na niej niemal dwukrotnie większy od jelenia.