thumb|300px|Dolina Łatana i jej otoczenie thumb|250px|Dolina Zadnia Łatana Dolina Zadnia Łatana (słow. Zadná Látaná dolina) – górna część Doliny Łatanej w słowackich Tatrach Zachodnich. Obejmuje zachodnie zbocza grzbietu od Grzesia po Rakoń i opiera się o wybiegający na północ z Zadniego Zabratu krótki grzbiet zwany Ostrewką. W zakątku pod Rakoniem znajduje się kocioł lodowcowy zwany Praszywe. Ze zboczy Doliny Zadniej Łatanej spływa kilka potoków dających początek Łatanemu Potokowi.
Dolina zbudowana jest głównie z kwarcystycznych łupków. W okresie zlodowaceń wypełniał ją lodowiec. Podobnie jak i pozostałe rejony Doliny Zuberskiej, ma dobrze udokumentowaną przeszłość pasterską. Na początku XVII w. wypasana była przez mieszkańców wsi Trzciana i Długa Łąka (Dlhá Lúka). Wówczas tereny pod Grzesiem miały innych właścicieli niż pozostała część Doliny Łatanej. Przed II wojną światową wypasali tu mieszkańcy wsi Orawka – ich stada przebywały na letni wypas trasę 42 km. Na trawiastej grzędzie pod Grzesiem (tzw. Łuczna) stał szałas. Dolina Zadnia Łatana była też w owym czasie atrakcyjnym miejscem dla narciarzy.