Nikolajs Bulmanis (ur. 29 maja 1900 w Jaunpils w Imperium Rosyjskim na terenie dzisiejszej Łotwy, zm. 28 grudnia 1990 w Toronto) – łotewski wojskowy sił lotniczych (podpułkownik), dowódca jednostki lotniczej NSG 12 pod koniec II wojny światowej.
Życiorys W 1918 r. ukończył rosyjską wyższą szkołę im. Aleksandra II. 5 maja 1919 r. wstąpił ochotniczo do łotewskiej armii. Został przydzielony do "studenckiej" kompanii w batalionie Kalpaka, w ramach którego walczył z Sowietami w obronie niepodległości Łotwy; był ranny. Od 9 listopada 1919 r. do 20 maja 1920 r. uczył się w szkole wojskowej, którą ukończył w stopniu podporucznika. Do 1924 r. służył w 2 Pułku Piechoty w Windawie. 1 grudnia 1922 r. awansował na porucznika. 29 maja 1924 r. został przeniesiony do szkoły lotniczej, którą ukończył 25 listopada 1926 r. Od marca do czerwca 1927 r. szkolił się w Bordeaux, po czym został dowódcą jednostki lotnictwa zwiadowczego. 21 marca 1928 r. dostał awans do stopnia kapitana. Od kwietnia do końca tego roku był instruktorem lotniczym w szkole lotniczej. 1 stycznia 1929 r. objął dowództwo szkolnego dywizjonu. W latach 1930–1932 dowodził 1 eskadrą myśliwską. W międzyczasie odbył program szkoleniowy dla oficerów sztabowych w akademii wojskowej w Brukseli. W 1934 r. służył w Pułku Lotniczym. Od 1935 r. do aneksji Łotwy do ZSRR w 1940 r.