Plan Foucheta – zaproponowany w roku 1961 plan opracowania projektu układu ws. unii politycznej w Europie Zachodniej (tzw. Unii Narodów Europejskich).
Na przełomie lat 50. i 60. Francja pod rządami Charles'a de Gaulle'a dążyła do prowadzenia rozmów w sprawie utworzenia unii politycznej w Europie Zachodniej. Wskutek tego w dniach 10-11 lutego 1961 w Paryżu zorganizowano nieformalne spotkanie szefów państw EWG i rządów z udziałem ministrów spraw zagranicznych. W jego wyniku powstała grupa robocza pod przewodnictwem francuskiego ambasadora przy Wspólnotach Europejskich Christiana Foucheta złożona z przedstawicieli sześciu państw członkowskich. Prace grupy miały iść w kierunku przedstawienia propozycji dalszego pogłębiania integracji oraz odnowy instytucji kierowniczych Wspólnot. Wyniki prac grupy zostały przedstawione 19 października 1961 r. jako tzw. pierwszy plan Foucheta.
W planie pojawił się projekt traktatu założycielskiego Unii Europejskiej. Proponowano utworzenie Unii Państw opartej na współpracy międzyrządowej, która prowadziłaby wspólną politykę zagraniczną oraz, współpracując z innymi narodami, także obronną. Miałaby również rozwijać ścisłą współpracę na obszarze nauki i kultury.