J.Ś. II Dudziom Rinpocze (1904-1987), Dżigdral Jeszie Dordże – wielki mistrz tantr i tradycji Dzogczen oraz uznany scholastyk tradycji Ningma buddyzmu tybetańskiego. Urodzony w 1904 roku w płd-wsch. tybetańskiej prowincji Pemako, jednej z 'czterech ukrytych krain" Padmasambhawy, został rozpoznany jako inkarnacja wielkiego tertona Dudzioma Lingpy. Duddziom Rinpocze studiował u najwybitniejszych lamów tego czasu. Stał się sławny w całym Tybecie z powodu wspaniałych duchowych osiągnięć i wielkiej uczoności. Szczególnie sławny był jako wielki Ter ton, którego termy są obecnie w całym tybetańskim buddyzmie szeroko nauczane i praktykowane.
Poeta i autor wielu dzieł o buddyzmie. Wielki terton, odkrywca ukrytych skarbów z naukami wielkich historycznych mistrzów, które Tybetańczycy nazywają termami. Przez czołowych lamów Tybetu uznany został za Mistrza Mistrzów, żywe wcielenie Padmasambhawy. Duddziom Rinpocze był nauczycielem wielu wybitnych, obecnie aktywnych lamów. Niemniej sławny był jako autor wielu pism, dotyczących także polityki, medycyny, astrologii i filozofii. Historyk, twórca encyklopedycznych dzieł "Tradycja Ningma buddyzmu tybetańskiego. Historia i fundamenty tradycji", "Zbiór dzieł zebranych" (Sungbum), nowelizacja "Kanonicznych Nauk Tradycji (Kama) Ningma". Przyczynił się do rozkwitu tradycji Ningma w ostatnim stuleciu.