Najbardziej charakterystycznym elementem kościoła jest wysoka na 85 metrów wieża, będąca w przeszłości częścią średniowiecznych murów miejskich Bratysławy. Po pożarze barokowego zwieńczenia wieży w 1833 r. dodano strzelisty hełm ze złoconą repliką Korony św. Stefana. Waży ona 300 kilogramów i spoczywa na pozłacanej poduszce o powierzchni 2 na 2 metry. W przeszłości wieża kościelna częściej padała ofiarą różnych kataklizmów, m.in. uderzeń pioruna. Pierwsza replika korony św. Stefana znalazła się na wieży już w 1760 r., jednak padła ofiarą pożaru wraz z całym zwieńczeniem.

Po zajęciu Węgier przez wojska tureckie Bratysława pełniła funkcję stolicy Królestwa, a katedra została kościołem koronacyjnym królów węgierskich. W latach 1563–1830 odbyło się tutaj 11 koronacji królów i 8 królowych (m.in. Marii Teresy). Ostatnim koronowanym monarchą był Ferdynand I Habsburg, jego dwaj następcy zostali już namaszczeni na królów w BudapeszciePodczas koronacji Franciszka Józefa I w 1867 Budapeszt podzielony był jeszcze na dwa miasta - koronacja odbyła się więc właściwie w Budzie..

W XIX wieku przy katedrze działało towarzystwo muzyczne oraz orkiestra, której dyrygentem był Ferenc Liszt.