W maju 1944 roku otrzymał zadanie przygotowania na terenie Puszczy Białej w rejonie Wyszkowa bazy leśnej dla potrzeb letniego szkolenia batalionu „Zośka” i został na dwa miesiące jej komendantem.
Brał udział w: akcji pod Arsenałem (dowódca ubezpieczenia); akcji pod Czarnocinem (dowódca ubezpieczenia); uwolnieniu więźnia ze Szpitala Dzieciątka Jezus; akcji Wilanów (dowódca uderzenia); akcji kolejowej na trasie Tłuszcz-Urle (obserwator z ramienia dowódcy batalionu); akcji „Par. I” i „Par. II” (dowódca bazy szkoleniowej).
Wrócił do Warszawy cztery dni przed wybuchem powstania warszawskiego. Objął dowództwo utworzonej w pierwszych dniach powstania warszawskiego 3. kompanii batalionu „Zośka”. Wraz ze swoją kompanią brał udział m.in. w wyzwalaniu Gęsiówki oraz w natarciu na Dworzec Gdański. Zginął 30. dnia powstania warszawskiego pod gruzami zbombardowanego przez lotnictwo niemieckie budynku przy ul. Zakroczymskiej 7 na Starym Mieście. Miał 27 lat. Pochowany w kwaterach żołnierzy i sanitariuszek batalionu „Zośka” na Wojskowych Powązkach w Warszawie (kwatera 20A-4-10)Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze..