Pomimo, że drumliny są jedną z najczęściej badanych form glacjalnych, to nadal brak naukowego konsensusu co do mechanizmu ich powstawania. Związane jest to przede wszystkim z ograniczeniami eksploracji środowiska podlodowcowego i niemożliwością bezpośredniej obserwacji zachodzących tam procesów. Różne teorie wiążą genezę drumlinów z erozją glacjalną, akumulacją glacjalną, akumulacją fluwioglacjalną lub kombinacją tych procesów. Według Klimaszewskiego na przestrzeni lat rozwinęło się ponad 60 podejść do wyjaśnienia genezy drumlinów. Pierwotnie najczęściej pojawiały się hipotezy związane z istnieniem pierwotnych nierówności podłoża morenowego, które miały ulegać wtórnemu przeobrażeniu erozyjnemu przez nachodzący lądolód lub z istnieniem skalnych przeszkód, które mogły stanowić swoiste zaczepienie dla osadzania materiału skalnego w ich cieniu. Inne mniej popularne teorie wiążą genezę drumlinów z akumulacją fluwioglacjalną w szczelinach lądolodu lub z rozcinaniem powierzchni moreny dennej przez wody roztopowe z cofającego się lądolodu, gdzie wygładzony kształt wzniesienia wiąże się z procesami soliflukcyjnymi.