Jednak w latach trzydziestych film dźwiękowy stawał się coraz bardziej popularny. Nie było to medium, które odpowiadało Sennettowi, dlatego wycofał się na wcześniejszą emeryturę. Jego wkład w rozwój kinematografii doceniła Amerykańska Akademia Filmowa, przyznając mu w 1937 r. specjalnego Oscara za całokształt dokonań. Później wyreżyserował jeszcze kilka scen w filmie Binga Crosby’ego, przyłożył się również do dwóch komedii muzycznych, jednak lata świetności miał już za sobą. W latach pięćdziesiątych, za sprawą szybko rozwijającej się telewizji, dawne i nieco zapomniane komedie Macka Sennetta znowu zyskały sławę, jednak był on już na tyle zaawansowany wiekowo, że nie zdecydował się na powrót do zawodu.
Zmarł w 1960 r. w wieku 81 lat.
Filmografia 1949: Down Memory Lane. 1935: Way Up Thar; The Timid Young Man; Just Another Murder; Flicker Fever; Ye Olde Saw Mill. 1934: Just an Echo; 'Tis the Ball. 1933: Please; The Barber Shop; The Big Fibber; Husbands’ Reunion; Knockout Kisses; Daddy Knows Best; See You Tonight; Roadhouse Queen; Dream Stuff; Uncle Jake; Feeling Rosy; The Pharmacist; Sweet Cookie; The Plumber and the Lady; Sing, Bing, Sing; Caliente Love; The Fatal Glass of Beer; Easy on the Eyes; Too Many Highballs; Artist’s Muddles; The Singing Boxer; A Wrestler’s Bride; Don’t Play Bridge with Your Wife;