Paleobiologia i paleoekologia Jak większość waranów była drapieżnikiem. Prawdopodobnie podobnie do warana z Komodo polowała z zasadzki na zdobycz dwukrotnie przewyższającą jej masę. Niektórzy sugerują, że była w stanie zabijać również zwierzęta o wiele większe, jak np. olbrzymi torbacz Diprotodon – inni pozostają sceptyczni, zgadzają się jednak, że zjadała padlinę diprotodonów. Analizy porównawcze czaszek megalanii i warana z Komodo sugerują, że podobnie jak mniejszy krewny megalania również była jadowita – jeśli hipoteza ta jest prawidłowa, Varanus priscus byłby największym znanym zwierzęciem jadowitym.
Jej środowiskiem życia były prawdopodobnie otwarte polany i łąki.
Skamieniałości megalanii – nigdy w formie kompletnego szkieletu – znajdowano w Australii Południowej, Queensland i Nowej Południowej Walii.
Megalania w kulturze Skamieniałe szczątki i rekonstrukcje można obejrzeć w Monash Science Centre, Monash University, Clayton in Victoria State i w Wonambi Fossil Centre, Naracoorte Caves National Park – Australia Południowa.
Według niepotwierdzonych pogłosek, jeszcze dziś można spotkać to monstrualne zwierzę w dzikich rejonach Australii i Nowej Gwinei – nie ma jednak na to żadnych naukowych dowodów.
Przypisy
Kategoria:Megafauna Kategoria:Waranowate Kategoria:Wymarłe gady plejstocenu Kategoria:Wymarłe jaszczurki Kategoria:Wymarłe gady Australii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1859 roku