Na samym początku powstania Chmielnickiego, hetman zwrócił się do księcia Jeremiego Wiśniowieckiego, który wtedy miał obóz niedaleko Berezani. Posłańcy przywieźli księciu list od Chmielnickiego w którym tłumaczył on powody insurekcji i zachęcał Wiśniowieckiego nie angażować się w walki między kozactwem i wojskami koronnymi. Wiśniowiecki tak się wściekł tym listem, że kazał posłańców torturować. W 1674 roku hetman Iwan Samojłowicz swoim uniwersałem przekazał we własność pułkownikowi perejasławskiemu Dmytraszce Rajczowi kupione już przez niego ziemie, w tym i miasteczko Berezań. W roku 1688 już inny hetman Iwan Mazepa jeszcze raz potwierdził swoim rozkazem prawo do własności Rajczewa. Zgodnie ze „śledztwem generalnym o majątkach”, które zostało sporządzane we wszystkich dziesięciu pułkach lewobrzeżnej Ukrainy w latach 1729–1731, w Berezani było 37 dworów i znajdowała się ona we własności rodziny pułkownika Dmytraszki Rajczy. W 1764 roku pułk perejasławski, w którym była berezańska sotnia, był wcielony w nowo utworzoną wtedy małorosyjską gubernię. Po likwidacji pułkowego ustroju na lewobrzeżnej Ukrainie oraz reorganizacji małorosyjskiej guberni w Kijowskie, Czernihowskie i Nowogrodzko Siewierskie namiestnictwa w 1782 roku, Berezań została wliczona w powiat perejasławski Kijowskiego namiestnictwa.