Terytorialna organizacja GUKPPiW mały|Zezwolenie z 22 grudnia 1954 r. na wydawanie czasopisma – tygodnika „Głos Krośnieński”. Dokument podpisany przez ówczesnego szefa GUKPPiW Mariana Mikołajczyka. Siedziba Urzędu znajdowała się przy ul. Mysiej 5 w Warszawie w nieistniejącym już budynku wzniesionym w latach 1947–1950 według projektu Marcina Weinfelda.
Głównemu Urzędowi podlegały rozmieszczone we wszystkich 17 województwach PRL wojewódzkie urzędy kontroli prasy publikacji i widowisk (WUKPPiW). Ponadto w latach 1945–1975 istniała instytucja powiatowych pełnomocników cenzury. Funkcję tę pełnili zazwyczaj kierownicy wydziałów bezpieczeństwa starostw powiatowych, a następnie powiatowych rad narodowychMariusz Patelski, „Czujni strażnicy demokracji” ludowej. Urząd cenzury w województwie opolskim w latach 1950–1990, Opole 2019.. W 1975 ich liczba wzrosła do 49 (adekwatnie do liczby województw) oraz nastąpiła zmiana ich nazwy – dotychczasowe WUKPPiW zastąpiły wojewódzkie Delegatury GUKPPiW. Kolejna zmiana nastąpiła w 1981 wówczas wprowadzono nazwę okręgowe urzędy kontroli publikacji i widowisk. Do zadań jednostek terytorialnych należała nie tylko kontrola prasy, publikacji czy widowisk, ale także kontrola punktów z urządzeniami poligraficznymi, kserograficznymi itp., drukarni oraz zakładów produkujących pieczątki.