700 domostw, gorzelnia, browar oraz cegielnia. W 1799 roku do Nowomyrhorodu przeniesiono seminarium duchowne z Połtawy i utworzona została prawosławna eparchia, która istniała do 1804 roku. W 1820 roku miasto przeszło pod zarząd osiedli wojskowych, co wiązało się z tym, że do początku XX wieku stacjonowały w nim jednostki wojskowe. W miejscowości znajdowały się kierownictwa okręgów V-VIII Noworosyjskiego Osiedla Wojskowego oraz administracja okręgu VII. W tym czasie rozpoczęła się aktywna przebudowa miasta dla celów wojska – powstały budynki sztabowe, maneże, składy broni oraz stajnie. W 1846 roku na 3,7 tys. mieszkańców 3,3 tys. stanowili osadnicy wojskowi. W 1860 roku powołana została rada miejska, która zarządzała miastem po likwidacji osiedli wojskowych.

W 1923 roku Nowomyrhorod został ustanowiony siedzibą administracyjną okręgu jelizawetragdzkiego (od 1924 roku – zinowjewskiego), a w 1930 roku – rejonu nowomyrhorodzkiego. Od 1939 roku miasto wchodzi w skład obwodu kirowohradzkiego.