Jerzy Olgierd Erdman (ur. 6 stycznia 1942 w Warszawie, zm. 25 września 2000 tamże) – polski organista, teoretyk muzyki, instrumentolog i pedagog, doktor habilitowany nauk o sztuce, znawca i popularyzator twórczości Feliksa Nowowiejskiego.
Życiorys Edukację muzyczną rozpoczął w 1947 roku w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie. W latach 1964–1970 studiował na Wydziale Reżyserii Dźwięku i Wydziale Instrumentalnym tej uczelni. W 1970 ukończył studia w klasie organów prof. Feliksa Rączkowskiego. Odbył kurs mistrzowski u prof. Flor Peetersa w Mechelen w Belgii. Stopień doktora uzyskał w dziedzinie teorii muzyki, zaś pracę habilitacyjną obronił na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie w dziedzinie nauk humanistycznych (muzykologia). Był pracownikiem naukowym i wykładowcą w Katedrze Teorii Muzyki na Wydziale Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie i kierownikiem Pracowni Organologii w tejże katedrze.