Witkowski reprezentował kraj w dziewiętnastu meczach i ponad trzydziestu turniejach międzynarodowych. Najlepsze wyniki osiągnął w latach: 1976 (Hradec Králové – II miejsce) i w 1977 (Lublin – III miejsce), na których to turniejach wypełnił normy na tytuł mistrza międzynarodowego. Z biegiem lat coraz mniej czasu poświęcał treningowi, angażując się w różnorodną działalność szachową. Był kierownikiem drużyny, instruktorem, trenerem (m.in. trenerem kadry kobiecej), w 1970 roku został wiceprezesem do spraw organizacyjnych Polskiego Związku Szachowego. Współpracował z periodykami szachowymi, redagował kąciki szachowe w gazetach, był autorem książek popularyzujących szachy. Jako szachista reprezentował pozycyjny styl gry, był uważany za specjalistę obrony Grünfelda.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1978 r., z wynikiem 2365 punktów dzielił wówczas 16-19. miejsce wśród polskich szachistówFIDE rating history :: Witkowski, Stefan.
W 1976 r. został członkiem honorowym Polskiego Związku Szachowego.
Przypisy
Bibliografia Władysław Litmanowicz, "Polscy szachiści", Warszawa 1982, str.