Dorn nazwał radioaktywny gazowy produkt z radu po prostu „emanacją”, natomiast w 1904 Rutherford wprowadził nazwę „emanacji radu”. Ramsay później zasugerował „niton”, z łacińskiego słowa nitens oznaczającego „świecący”. Propozycja ta nie została przyjęta i ostatecznie w roku 1923 International Committee on Chemical Elements nadał „emanacji radu” nazwę „radon”.
W roku 2003 Virginia i James Marshall opublikowali swoje badania historyczne dotyczące odkrycia radonu i przedstawili przekonujące dowody wskazujące, że rzeczywistym odkrywcą tego pierwiastka był Ernest Rutherford.
Uwagi
Przypisy
Jungnickel i McCormmach, 1990b, s. 37. Jungnickel i McCormmach, 1990b, s. 293.
Bibliografia Jungnickel, Christa i Russell McCormmach. Intellectual Mastery of Nature. Theoretical Physics from Ohm to Einstein, Volume 1: The Torch of Mathematics, 1800 to 1870. University of Chicago Press, 1990. Jungnickel, Christa i Russell McCormmach. Intellectual Mastery of Nature. Theoretical Physics from Ohm to Einstein, Volume 2: The Now Mighty Theoretical Physics, 1870 to 1925.