Rozwój transportu drogowego, wzrost prędkości i natężenia ruchu samochodowego oraz ryzyko kolizji z udziałem rowerzystów sprawiły, że w planowaniu ruchu coraz większe znaczenie uzyskała infrastruktura rowerowa. Badania nad bezpieczeństwem ruchu drogowego wskazują, że na drogach o dużym natężeniu i wysokiej prędkości ruchu samochodowego szczególne znaczenie ma fizyczne oddzielenie rowerzystów od pojazdów silnikowych oraz projektowanie skrzyżowań ograniczające konflikty między tymi grupami uczestników ruchu. Nie oznacza to jednak jednolitego modelu jazdy dla wszystkich użytkowników. Typologie zachowań rowerzystów wyróżniają m.in. niewielką grupę osób gotowych jeździć niezależnie od warunków drogowych oraz grupę rowerzystów pewnych siebie, którzy są w stanie poruszać się po drogach razem z ruchem samochodowym, ale zwykle preferują własną infrastrukturę rowerową. Podobną perspektywę reprezentuje nurt określany jako vehicular cycling, w którym rowerzysta jest traktowany jako kierujący pojazdem, mający poruszać się w ruchu drogowym według zasad zbliżonych do kierujących pojazdami silnikowymi.