Bona była obecna w twórczości autorów włoskich również po powrocie do Bari jako wdowa (m.in. Felice Cassandra, Luigi Groto zw. Cieco d’Adria, Mario Savorgnano, Dialogo della pittura Ludwika Dolce).
W 1. połowie XVI w. utrwaliła się we Włoszech ostatecznie świadomość szerokiej, europejskiej roli kulturalnej oraz politycznego znaczenia Polski. Jagiellońskiej. Zarówno w literaturze wysokiej, jak i popularnej znalazły się motywy nawiązujące do Polski. W dziele Baldassare’a Castiglione Dworzanin (Il Cortegiano) znalazła się historia, jakoby kupcowi włoskiemu, który znalazł się na pograniczu polsko-moskiewskim, z powodu potężnego mrozu, zamarzły słowa i Polacy musieli je odmrażać przy ognisku. Z 1. połowy XVI w. pochodzi też popularny romans La Historia della Serenissima Regina di Polonia.
Tematyka polska pojawiała się nie tylko w literaturze pięknej, ale także użytkowej (listy, nowiny o wydarzeniach). Pietro Bembo pisał w imieniu papieża Leona X literacko skomponowane listy do Zygmunta Starego i Jagiellonów czesko-węgierskich.