Na zachód od czeskiego schroniska znajduje się kilkunastometrowej wysokości pełne szczelin urwisko, na którym na początku XX wieku trenowano wspinaczkę skalną. Sam szczyt jest natomiast płaski i rozległy.
Na Czantorii Wielkiej istnieją jeszcze trzy polany: Bąkowiec, Goryczka i Stokłosica.
Historia Na zachodnim zboczu góry, przy czerwonym szlaku do Nydka, nieco poniżej osiedla Zakamień, znajduje się tzw. „Kamień ewangelików”. Jest to wychodnia skalna, na której wyryto znak krzyża, a jednocześnie jeden z tzw. leśnych kościołów – miejsc tajnych nabożeństw ewangelickich w epoce kontrreformacji (XVII/XVIII wiek) – wraz z tablicą upamiętniającą Jerzego Trzanowskiego.
Podobnie jak inne masywy śląskich Beskidów była Czantoria w przeszłości ośrodkiem szałaśnictwa. Szałas na Wielkiej Czantorii wspominany był już w 1750 r. (p. wyżej). Ludomir Sawicki, prowadząc w 1913 r. badania nad szałaśnictwem na Śląsku Cieszyńskim, notował jednak szałas, który mieli gospodarze z Nydku na Wielkiej Czantoryi, wśród dawno zaginionych. Tym nie mniej owce pasano tu najwidoczniej w dalszym ciągu, o czym świadczył drewniany krzyż, stojący niegdyś koło szczytowego schroniska.